HOJO-YA

Dinsdag 12 september 2006

Vandaag gingen we op pad naar de Hojo-ya, een van Fukuoka's top 3 festivals. Het is van 12 tot 18 september. Soms valt op de Respect of the Aged dag erin, dan is het extra druk. Hojo-ya betekent letterlijk: “to free the living”, en het festival wordt dan ook gehouden om alles wat leeft te vieren. Op de laatste dag worden karpers losgelaten in een meer en duiven gelost.

Denise, Elke en ik gingen we op onderzoek uit. Het was de ochtend van de eerste dag, dus nog niet alles was open en het was nog rustig. Er waren iets van 700 stalletjes langs het pad dat leidt naar de Hakozaki shrine, een groot tempelcomplex. Gek genoeg zijn dat dus vooral etensstalletjes, met gefrituurde octopusballen (o gets...), yakitori (soort sate's), en je kon ook mochi (rodebonenpuree in geplette rijstdeeg), suikerspinnen en snoep kopen. Het gaat dus zoals gewoonlijk voornamelijk om eten, eten en nog eens eten. Verder zijn er diverse stalletjes met kleine goudvisjes.

Het is dan de bedoeling dat je met een klein soort schepnetje met een papiertje erop een visje gaat vangen. Wat je vangt mag je houden. Maar ja, dat papier wordt nat, en scheurt dus heel gauw. Leuk! Tentje met mini-schildpadjes en zelfs eentje met aal! Wat je daarmee moest doen wilden we niet weten, jakkes, er was er eentje ontsnapt en die kronkelde opeens bij onze voeten! Gillen!!!!! Wat we heel raar vonden waren de reuze gemberplanten. De bladeren schijn je in je bad te moeten doen (niet te veel) zodat het lekker gaat ruiken, en het schijnt ook erg gezond te zijn. De gembers zelf kun je bv. ook al in miso soep eten. Grappig te zien dat soms wel 7 gembers aan elkaar waren gegroeid. Een speciaal geschenk.

Wat ze ook verkochten waren de Ohajiki, handgemaakte kleine knoopachtige dingen, die in dozen van 30 stuks worden verkocht. We vonden ze niet zo heel erg bijzonder, soort gegoten gipsdingetjes die dan wel aardig beschilderd waren, maar niet om 2500 Yen voor neer te tellen. Verder waren er champon: breekbare glazen dingetjes, in de vorm van een soort glas, zonder voet, maar met dekseltje. Als je erop blaast maakt hij een soort klik-klak geluidje. Schijnt een kinderspeelgoedje te zijn, maar kan me daar eerlijk gezegd niet zoveel bij voorstellen :-)

Bij de shrine zelf waren prachtige ikebana werkstukken te bewonderen. Later kwam een monnik (?) ons achterna rennen met brochures over het festival en de shrine.

Langzamerhand gingen er meer stalletjes open, en we kunnen ons wel voorstellen dat het voornamelijk 's avonds erg druk zal zijn. Dan gaat iedereen er met de kinderen heen. In de loop van de dagen zijn er allerlei optredens van zangers, dansers, taeko drums, koto en shamisen muziek, en uiteraard ook karaoke. Er schijnen zo'n 1,5 miljoen mensen verwacht te worden!

Dit jaar werd het festival geen succes ivm een typhoon van 16-18 september... wat flauw nou!